صورتي صحيح است كه أو قبول نمايد ، واگر بخواهد از طلب يا حق خود بگذرد قبول كردن أو لازم نيست . مسأله 2193 - اگر انسان مقدار بدهى خود را بداند وطلبكار أو نداند ، چنانچه طلبكار طلب خود را به كمتر از مقدارى كه هست صلح كند ، مثلا پنجاه تومان طلبكار باشد وطلب خود را به ده تومان صلح نمايد ، زيادى براي بدهكار حلال نيست ، مگر آن كه مقدار بدهى خود را به أو بگويد وأو را راضى كند ، يا طورى باشد كه اگر مقدار طلب خود را مى دانست ، باز هم به آن مقدار صلح مى كرد . مسأله 2194 - اگر بخواهند دو چيزى را كه از يك جنس است ووزن آنها معلوم است به يكديگر صلح كنند ، احتياط واجب آن است كه وزن يكى بيشتر از ديگرى نباشد ، ولى اگر وزن آنها معلوم نباشد ، اگر چه احتمال دهند كه وزن يكى بيشتر از ديگرى است وصلح نمايند صحيح است . مسأله 2195 - اگر دو نفر از يك نفر طلبكار باشند ، يا دو نفر از دو نفر ديگر طلبكار باشند وبخواهند طلبهاى خود را به يكديگر صلح كنند ، چنانچه طلب آنان از يك جنس ووزن آنها يكى باشد ، مثلا هر دو ده من گندم طلبكار باشند ، مصالحهء آنان صحيح است ، وهمچنين است اگر جنس طلب آنان يكى نباشد ، مثلا يكى ده من برنج وديگرى دوازده من گندم طلبكار باشد ، ولى اگر طلب آنان از يك جنس وچيزى باشد كه معمولا با وزن يا پيمانه آن را معامله مى كنند ، در صورتي كه وزن يا پيمانهء آنها مساوى نباشد ، مصالحهء آنان اشكال دارد . مسأله 2196 - اگر از كسى طلبي دارد كه بايد بعد از مدتي بگيرد ، چنانچه طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ومقصودش اين باشد كه از مقدارى از طلب خود گذشت كند وبقيه را نقد بگيرد اشكال ندارد . مسأله 2197 - اگر دو نفر چيزى را با هم صلح كنند ، با رضايت يكديگر مى توانند صلح را به هم بزنند ، ونيز اگر در ضمن معامله براي هر دو يا يكى از آنان حق به هم زدن معامله را قرار داده باشند كسى كه آن حق را دارد مى تواند صلح را به هم بزند .